اتريش از جمله كشورهاي اروپايي است كه فعاليتهاي خبري و مطبوعاتي در آن از قدمت زيادي برخوردار است.
اولين فعاليت خبرگزاري در اتريش در قالب يك موسسه خصوصي انتشار اخبار در سال ۱۸۴۹توسط "يوزف توورا" آغاز شد كه اخبار را از طريق تلگراف به صورت روزانه به نشريات ارسال ميكرد.
فعاليت اين موسسه خصوصي تا ۱۰سال بعد به همين شكل ادامه يافت تا اينكه در سال ۱۸۵۹به علت كوتاهي در ارسال اخبار مهم مربوط به جنگ اتريش و ايتاليا، دولت وقت تصميم به كنترل آن گرفت كه در نتيجه اداره كامل اين موسسه خبري در سال ۱۸۶۰به دست حكومت افتاد.
اين موسسه خبري چندين دهه بعد و در سال " ۱۹۲۲خبرگزاري رسمي اتريش" ( (ANAناميده شد و با تحولات مربوط به دهه ۳۰ميلادي و پس از الحاق اتريش به آلمان در سال " ۱۹۳۸دفتر خبرگزاري آلمان" ( (DNBجايگزين آن شد.
در سال ۱۹۴۶يعني پس از پايان جنگ دوم جهاني، با كمك خبرگزاري انگليسي رويترز و خبرگزاري آمريكايي آسوشيتدپرس مجددا راه اندازي شد و خبرگزاري رسمي اتريش "آپا" نام گرفت.
امروزه "آپا" در اتريش به عنوان ستون اصلي خبررساني و مهمترين منبع اطلاعاتي براي رسانههاي اين كشور محسوب ميشود و مطبوعات، موسسات و سازمانهاي سياسي دولتي و غير دولتي را بدون وابستگي به دولت و يا احزاب پوشش ميدهد.
نحوه اداره:
خبرگزاري اتريش، آپا به صورت شركت سهامي و با سرمايهگذاري روزنامه ها و مجلات اتريش اداره ميشود.
خبرگزاري اتريش، آپا به صورت شركت سهامي و با سرمايهگذاري روزنامه ها و مجلات اتريش اداره ميشود.
سرمايهگذاران آن را در حال حاضر پانزده روزنامه و مجله اتريشي تشكيل مي دهند كه تضمينكننده استقلال اين نهاد از دولت و نيز فعاليت براي آن تمام نشريات است.
در حال حاضر هيات مديره اين خبرگزاري متشكل از ۱۲نفر از دوازده نشريه و هيات ناظر نيز متشكل از ۸نفر از هشت نشريه است.
** نهادهاي مطبوعاتي :
در حال حاضر سه نهاد مطبوعاتي در اتريش فعاليت ميكنند كه عبارتند از:
اتحاديه خبرنگاران، كلوپ (باشگاه) مطبوعات بينالمللي ، صنف روزنامه ها و مجلات و مطبوعات تخصصي.
اتحاديه خبرنگاران
اين اتحاديه نماينده حقوقي براي خبرنگاران در تمام رشتههاي خبري اعم از خبرنگاري، روزنامهنگار، عكاس، كاريكاتوريست و ساير مشاغل خبري است.
اين اتحاديه نماينده حقوقي براي خبرنگاران در تمام رشتههاي خبري اعم از خبرنگاري، روزنامهنگار، عكاس، كاريكاتوريست و ساير مشاغل خبري است.
از جمله امور حقوقي كه اين اتحاديه پيگيري مينمايد امور استخدامي، قراردادهاي كلي و تعرفهاي و نيز موضعگيري در زمينه طرح قوانين و مصوبههاي مربوط به فعاليتهاي خبري و مطبوعاتي است.
صنف روزنامههاي اتريش
اين صنف در سال ۱۹۴۶از طرف روزنامههاي وقت براي دستيابي به اهداف و علاقمنديهاي مشترك تاسيس شد، كه در حال حاضر شامل ۷۷عضو شامل ۱۷روزنامه و ۶۰مجله، هفته نامه و ماهانه است.
اين صنف در سال ۱۹۴۶از طرف روزنامههاي وقت براي دستيابي به اهداف و علاقمنديهاي مشترك تاسيس شد، كه در حال حاضر شامل ۷۷عضو شامل ۱۷روزنامه و ۶۰مجله، هفته نامه و ماهانه است.
تا سال ۲۰۰۲شوراي مطبوعات نيز در كنار اين نهادها به امور مطبوعات ميپرداخت كه در اين سال به دليل اختلافاتي كه بين صنف روزنامه نگاران نيز اتحاديه خبرنگاران بروز كرده بود منحل شد.
مهمترين وظيفه اين شورا آن بود كه بر فعاليت مطبوعات در زمينه بيصحت، بي طرفي و نيز محتواي آن نظارت كند و در صورت تخطي، برخورد لازم را در اين زمينه انجام دهد.
اعضاي اين شورا را منتخبي از نهادهاي مطبوعاتي ديگر تشكيل ميدادند و از آنجايي كه به دليل اختلاف نظر دائمي اعضا، در بسياري از موارد قادر به اجراي تصميمات خود نبود از هم پاشيده شد
براي هشت ميليون نفر اتريشي روزانه روزانه 3 ميليون نسخه نشريه اعم از روزنامه، هفته نامه، ويژه نامه و ... توزيع ميشود.
روزنامهها در اتريش از جمله محبوبترين وسايل ارتباط جمعي محسوب مي شوند و به همين دليل ۱۷روزنامه سراسري و استاني در طول روز نياز اطلاعاتي مردم اين كشور را تامين ميكند.
مهمترين روزنامههاي اتريش عبارتند از: كرونن سايتونگ، كورير، پرسه استاندار، نوي كرونن سايتونگ، اوبراسترايش ناخريشتن، سالزبورگر ناخريشتن و وينر سايتونگ.
از از 3 ميليون نسخه روزانهاي كه مطبوعات منتشر ميكنند يك ميليون آن به روزنامه كرونن سايتونگ اختصاص دارد كه در قطع تابلويد منتشر ميشود.
اين روزنامه نشريهاي عوام پسند است و كمتر به مسايل سياسي داخلي و يا خارجي ميپردازد.
۲ميليون تيراژ باقي مانده در اين كشور به ترتيب به روزنامههاي كورير، پرسه، استاندار و ساير نشريات تعلق دارد.
گرچه روزنامههاي سراسري اتريش در تمام كشور توزيع ميشوند اما در برخي مناطق همچون سالزبورگ قادر به رقابت با نشريات معتبري همچون سالزوبورگر ناخريشتن نيستند.
روزنامههاي اتريش به وسيله زنجيرهاي به هفته نامهها و نشريات ويژه استانها و شهرها مرتبط ميشوند به اين ترتيب كه هر روزنامه مجموعهاي از ويژه نامهها و هفته نامهها را براي اين مناطق منتشر ميكند.
آگهيها مهمترين منبع درآمد روزنامهها محسوب ميشوند به حدي كه از كل آگهيهاي منتشره در اين كشور ۵۳درصد آن نصيب روزنامهها ميشود و بقيه مقادير به تلويزيون، راديو، و نصب در سطح شهر اختصاص مييابد.
دولت اتريش از سال ۱۹۷۵به نشريات اين كشور سوبسيد ميدهد و مهمترين شرط آن اين است كه تيراژ روزانه آنها كمتر از ۱۰هزار نسخه در روز نباشد، اين رقم براي هفته نامهها ۵هزار نسخه در هفته است.
** قانون مطبوعات در اتريش
قانون مطبوعات اتريش با ۵۱ماده و هفت بند ناظر بر فعاليت مطبوعات در اين كشور است.
در اين قانون نحوه تاسيس مطبوعات، نحوه اداره، رسيدگي به جرايم و نحوه انتشار تعيين شده است.
بر اساس اين قانون "اعلام نامه" براي ايجاد و راه اندازي نشريات كافي است و در آن آزادي بيان، آزادي جستجو و كسب خبر تضمين شده است.
اين قانون همچنين تضميني براي حفظ حقوق و آزاديهاي فردي و جلوگيري از تجاوز مطبوعات به حريم شخصي افراد در اين كشور محسوب ميشود.
در صورت بروز موارد مذكور خبرنگار و يا سردبير مربوطه تحت تعقيب قانوني قرار گرفته كه اين امر موجب عذر خواهي و درج پاسخ در همان صفحه و نيز پرداخت جريمه نقدي ميشود.
منبع:http://mohammadzarei.blogfa.com
+ نوشته شده توسط محسن داودخانی در یکشنبه دوازدهم شهریور 1385 و ساعت
8:39 |

