اين وضعيت از اواسط دهه ي 1990 ميلادي ناگهان تغيير يافت وبا ورود به قرن بيست ويكم هزاره سوم،سرعت و دقت و سهولت در دسترسي به پيام و ايجاد ارتباط به يكباره دو چندان شد.به گونه اي كه محدوديت زمان و مكان موجود بر سر راه ايجاد ارتباط ميان فرستنده ي پيام(مانند يك واحد روابط عمومي)با گيرنده پيام(مانند كاركنان،مشتريان و افراد مورد نظر آن واحد)از ميان برداشته شد. در اثر چنين تحول همه جانبه اي كه با تكنولوژي نوين پيام رساني الكترونيكي پديد آمد،مردم يا به طور كلي مخاطبين با حجم عظيمي از انواع پيامها و اطلاعات سروكار پيدا ميكردندكه درهر لحظه و در هرجا قدر به دريافت پيام و حتي ارائه بازخوردfeed back نسبت به آن شدند،بدين ترتيب نه تنها سرعت وحجم اطلاعات وارتباطات روند فزايند يافت بلكه دربعد زمان ومكان كه در گذشته عوامل محدود كننده فرآيند ارتباطي تلقي ميشدند از ميان برداشته شد،مخاطب به ميل خود با استفاده از شبكه هاي ارتباط الكترونيكي در هر مكاني ودر هر زماني قادر به دريافت پيام وآگاهي از اطلاعات توليد شده توسط سازمانهاو شبكه هاي سازماني-بانكي،اقتصادي،فرهنگي،سياسي،اجتماعي،هنري شد نوع ارتباط فارغ از ابعاد مكان وزمان به صورت ارتباطي مجازي ويا غير فيزيكي از طريق موج يا كابل نوري دامنه ارتباطات انساني را به شدت گسترش داد. در اين ميان رقابت و نوآوري فعاليت هر چه بيشتر كارگزاران ارتباطي را طلب كرد تا در يك فضاي الكترونيكي به ارسال و دريافت پيامهاي مورد نظر خود پرداخته، رضامندي مخاطبان خود را نيز در فضايي الكترونيكي(مجازي)مورد تجزيه وتحليل قرار دهند.از اين رو ابداع،هنرگرايي،جذابيت وكيفيت محتوايي پيام هااز اهميت ودقت بيشتر بر خوردار شد.

بنابر اين هر واحد ارتباطي در چنين موقعيتي ، به ناگزير بايد ضمن تقويت فرايندهاي ارتباط سنتي از رسانه هاي پيشين(بولتن داخلي،مجلات تخصصي،مطبوعات وراديووتلوزيون)بعد تازه ي الكترونيكي را نيز به مثابه ي يك رسانه قوي و چند جانبه وارد ساختار سازمان و ارتباطات سازماني سازد.

بي ترديد دستيابي به يك مجموعه ارتباطي فراگير در سطح ملي و بين المللي نياز به تدوين محورهاي استراتژيك وعوامل اجرايي توانمند داردكه واحدهاي روابط عمومي سازمانها در كشور در جهت افزايش رضامندي مخاطبان خود بايد هر چه زودتر به برنامه ريزي در آن زمينه بپردازد چرا كه نه تنها سطح رقابت و سرعت در پهنه رفابت هاي سازماني محلي و ملي به شدت بالا رفته است. بلكه طبيعت بعد جديد ارتباطي (ارتباطات مجازي) به طور جبري و ناخواسته هر سازماني را در سطح بين المللي مطرح نموده است. ورود به بستر ارتباطات الكترونيكي بين الملي كه از طريق يك عبارت كوتاه و يا مختصر به عنوان آدرس الكترونيكي انجام مي پذيرد،انواع فرهنگها وباورهاي مخاطبان را مطرح ميسازد كه واحدهاي ارتباطي سازمانهانمي توانند از شناخت ودقت نشر در آنها غافل بمانند هر نوع غفلت در اين زمينه نه تنها موجب كاهش سطح ارتباطي سازمان در شرايط جديد مي شود،بلكه رضامندي مخاطبان را به شدت كاهش داده،باعث دستيابي رقبا به سهم بازار سازمان در كشور وحتي در بيرون از مرزهاي كشور خواهد شد.

نويسنده : دكتر رضا كاظمي دينان